Ik snap dat niet. Ik zie mijn vrouw graag, dus samen de wereld rondreizen vind ik helemaal niet moeilijk. Voltijds samenwerken daarentegen vervloek ik te pas en te onpas!

Vaak staan we lijnrecht tegenover elkaar. Als ik wil praten over de doelstelling (of het einde) wil Ann het hebben over de eerste stap (of het begin). Bij een meningsverschil wil Ann het laten bezinken terwijl ik er direct op wil in gaan. Als ik niet wil plannen, wil Ann een todo lijstje maken. …

In aanloop naar onze voorstelling “Truth or Dare” belanden we in onze ultieme valkuil. We willen deze voorstelling zowel samen spelen als samen regisseren. In vorige producties was ik steeds de regisseur en Ann actrice. Ik had eindverantwoordelijkheid en beslissingsrecht.
Nu komen we er niet uit. We praten meer over de aanpak dan dat we actief repeteren.
We moeten een keuze maken. Democratie werkt niet bij ons, we gaan voor een dictatuur.
Sindsdien neemt Ann de regie op zich en staan we beiden in onze kracht.

Het laatste jaar proberen we zoveel mogelijk de rollen te verdelen. We zijn met te veel projecten bezig om nog alles te overleggen. Binnen Muzische Workshops volgt Ann de verkoop én planning op en ik regel de facturatie, boekhouding en feedback. Als we er niet uitkomen gaan we bij elkaar te rade.

In België gaan we nog een stap verder. Elke maandag ochtend om 10 uur houden we onze “Monday Morning Meeting”. We overlopen de agenda van de komende week en onze strategische todo lijst. Zo zorgen we dat de zaken niet stilvallen, dat de ticketverkoop van de voorstelling op gang komt, …. Kortom, we kiezen de prioriteiten van de komende week. Zo houden we focus en moeten we verantwoording bij elkaar afleggen.

Gelukkig beseffen we dat we ondanks een verschillende aanpak wel dezelfde richting uit willen. Dat een andere aanpak geen slechte aanpak is. Al is dat niet altijd makkelijk. We zijn ook geen gemakkelijke mensen! Twee sterke karakters die een duidelijke mening hebben.

Ik heb in mijn leven al veel ‘uitdagende’ collega’s gekend. Sommigen hadden wel een zelfde aanpak maar wilden een andere richting uit. Doodvermoeiend! Geef mij maar iemand die het anders aanpakt en dezelfde richting uit wilt.
Zo kan ik zelf nog iets leren!

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Samenwerken met je vrouw?! Hoe doe je dat?.

Toen we 3 jaar terug ‘op reis’ vertrokken was het logisch om een blog te starten. Zo blijven we in contact met familie en vrienden.
Al gauw merken we dat onze verhalen gesmaakt worden. Zelfs als een artikel het slecht doet, wordt het meer dan 100 keer gelezen. Het gevoel van succes stimuleert ons om meer en beter te schrijven. We stellen ons als doel om geen typische reisverslagen te brengen. We vertellen over onze uitdagingen en ons wereldbeeld. Vooral India is een zeer vruchtbare bron van ‘materiaal’.

De laatste maanden zijn we vaker aan het werk dan op reis. We verblijven in landen die ver van uitdagend zijn. Tijd maken om te schrijven is een grote uitdaging. Als je in Italië of in Engeland over straat wandelt gebeurt er zelden iets echt onverwacht. Ik kan vertellen dat ik meer en meer obese kinderen in het straatbeeld zie, maar dat zien jullie zelf ook. Of dat er toch echt een probleem is met onze over-consumptie, maar daar doen we allemaal aan mee. Of ik kan (nog eens) schrijven over hoe uitdagend het is om onze logies te regelen. Ik vrees dat ik dan al schrijvend in slaap val.

Tijdens één van onze wandelingen komt de vraag naar boven. Moeten we er mee stoppen?
Terwijl we van het Engelse heuvellandschap genieten denken we hardop na. We overlopen waarom we zijn gestart met bloggen, wat we geleerd hebben, wat we uitdagend vonden, wat we leuk vinden en wat we bereikt hebben. Als we geen voldoening meer vinden moeten we stoppen! Of … van onderwerp veranderen? Maar wat dan?

Zowel Ann als ik zijn mensen die handelen. We durven keuzes te maken. Als een situatie niet goed voelt moet je iets veranderen. Daar staan we voor en dat is waar deze blog over zal gaan. Over de keuzes die we maken en hoe we tot die keuzes komen. Net als deze keuze, om het thema van deze blog te veranderen.
Ik ben benieuwd waar dat naartoe gaat. Hopelijk voelt het terug beter om te schrijven.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Het einde van deze blog.

Nog anderhalve week en we vliegen richting België. We moeten een keuze maken: in dit paradijs uitbollen of snel nog meer van Thailand verkennen. We duwen onszelf in een hogere versnelling en kiezen ervoor om nog 3 extra locaties mee te pikken.

Sinds Nieuwjaar zijn we toeristisch gezien lui. Liever wat langer op één plek blijven en de hoeveelheid transport verminderen. Een beetje luxe is ons wel gegund na een jaar op het Indische subcontinent. Dat uitvlucht heb ik nu van mezelf genoeg gehoord. Ondertussen is de speklaag rijkelijk aangevuld en is het tijd om terug in beweging te komen.

Na Hua Hin en Phetchaburi rijden we nu richting Ayutthaya. De laatste dagen hadden we prachtige ervaringen. We verkenden plekjes ver weg van het paradijselijke massatoerisme. Deze weg leek de vermoeiende optie maar ik ben helemaal ontspannen.

Waarom voelen we ons zo fundamenteel anders als we op vakantie zijn? Ik kan met zekerheid zeggen dat het niet de locatie van de reis is. Het mooiste strand, de prachtigste zee, het avontuurlijkste oerwoud, …. Na verloop van tijd wennen ze en voelen ze weer normaal. Een eiland als Koh Lanta voelt plots beklemmend en dan stel ik de paradijselijkheid in vraag.

Op de bus lees ik een scriptie over bewegingsleer. Er wordt geschreven over ‘telic state of mind’ en ‘paratelic state of mind’. Als je gemoedstoestand paratelic is ben je meer gericht op de weg dan op de bestemming. Je haalt plezier uit een handeling en niet uit het behalen van een specifiek doel met je handeling. Als je geest in telic modus functioneert ben je gericht op de toekomst en op het realiseren van een doel.

Misschien is dat het antwoord. Vakantie is die tijd van het jaar dat je met verlof mag van jezelf. Een periode waarin je je doelen even loslaat en op wandel gaat in het onbekende. Zo krijgt het cliché gelijk.
Het paradijs vind je niet op een eiland, dat vind je in jezelf.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal De vakantie kan beginnen.