Samen met duizenden andere toeristen sta ik versteld van de wonderen die onze planeet te bieden heeft. En samen met duizenden andere toeristen maak ik deze planeet kapot.
Ik ben mij heel bewust van dit dilemma. Ik heb ontzettend veel bewondering voor de natuur en ik wil deze wonderen van dichtbij ervaren. Daardoor is mijn ecologische voetafdruk enorm en ben ik medeverantwoordelijk voor klimaatverandering. Ik neem gemiddeld één vlucht per maand. Ik consumeer redelijk veel vlees en zuivelproducten, bij gebrek aan alternatieven in Zuid-Amerika. Ik doe mijn best om zo weinig mogelijk plastic te verbruiken, maar verpakkingsvrij winkelen is nog niet doorgedrongen tot het einde van de wereld.

Ik wil graag bewuster omgaan met de natuur. Ik heb het gevoel dat dit ‘on the road’ amper lukt. Toch probeer ik mijn steentje bij te dragen.
Enkel op restaurant eet ik vlees. Als we ‘thuis’ koken komt er geen dier op tafel. Voor de overschotten op restaurant neem ik zelf een potje mee. We drinken enkel kraantjeswater en gebruiken altijd herbruikbare tassen bij het boodschappen doen. Zo zijn er nog tal van andere kleine ‘regels’ waar ik me dagelijks aan houd.

Het lijken druppels op een veel te hete plaat, maar ik geloof dat elke actie en elk individu een verschil kan maken.

Vanop afstand volg ik de klimaatacties in België. De brosbrossers wijzen naar de ‘politiek’. De politiek moet stappen nemen om de klimaatverandering tegen te gaan.
Ik heb ontzettend veel sympathie voor deze jongeren die streven naar een groenere toekomst. Als ze volhouden tot in mei, stap ik graag met ze mee in hun betoging. Echter wel met een kleine nuance. ‘De politiek’ dat zijn ‘wij’. De politiek is geen orgaan of systeem dat afgescheiden is van onszelf. De politiek is een afspiegeling van onze keuzes. De politiek verandert enkel als wij zelf veranderen. Wij zijn de politiek!

Het is soms ontmoedigend om als individu de auto te laten staan, terwijl duizenden vliegtuigen per dag de lucht doorklieven. Ik vraag me soms af of het zin heeft om te recycleren terwijl het lijkt of alles op dezelfde hoop terecht komt. Het is frustrerend om veel te betalen voor biologisch vlees, terwijl een hamburger eten in een fastfood keten amper iets kost.
Toch moeten we als individu deze ‘kleine’ keuzes blijven maken. Alleen zo bereiken we de kritische massa die nodig is om tot verandering te komen.

Ik merk bij mezelf wat een grote impact kleine keuzes hebben. Jaren geleden was ik mij totaal niet bewust van de vele problemen die wij als mens veroorzaken. Stilaan zijn deze uitdagingen in mijn bewustzijn gekropen. Stap voor stap maak ik als individu keuzes die kunnen bijdragen tot (klimaat)verandering.
Zodra ik weer in België ben, wil ik lokaal, verantwoord en verpakkingsvrij boodschappen doen.
Ik ben vastbesloten om minder vlees te eten.
Reizen zal de komende jaren op een laag pitje komen te staan.
Op 26 mei zal ik weer stemmen voor een Groen beleid.
Ik zal regelmatiger schrijven over klimaatverandering en mijn pogingen om bij te dragen aan een groenere toekomst.
Ik zal volgens het motto leven “Be the (climate) change, you want to see in the world”.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Be the (climate) change, you want to see in the world.

Aangezien ik mijn stem op voorhand moet doorgeven, plan ik tijd in om bewust over mijn stemkeuze na te denken. Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Het landschap aan keuzemogelijkheden voelt zeer beperkt. Daarnaast merk ik dat ik mijn onderzoek start met redelijk wat vooringenomenheid.

SP.A lijkt interessant voor zijn sociale ingesteldheid. Toch kan ik er niet voor stemmen. Ik geloof niet in een systeem van uitkeringen waarbij je niet tegelijkertijd ook mensen verantwoordelijkheid leert.
Groen oogt interessant maar overtuigt me niet wat betreft de economische impact van hun programma.
VLD was in het verleden vaak mijn eerste keuze. Ik ben een grote voorstander van het pure liberale gedachtengoed. Daarmee bedoel ik niet het concept “ieder voor zich”, maar wel het originele liberale gedachtengoed van persoonlijke verantwoordelijkheid, voor jezelf en voor je omgeving. Spijtig genoeg blijft het toch wel vaak een partij van en voor de rijken.
N-VA klinkt mooi. Ze hebben dan ook de beste redenaar uit de Belgische politiek aan boord. Ik kan echter nooit stemmen voor een partij met separatistische (egoïstische) standpunten. Ook al verpakken ze het mooi.
CD&V is de partij van het middenveld. Ik houd van de zoektocht naar balans en de gematigde standpunten. Ook hier zie ik een breekpunt. De partij houdt haar verbinding met het Kerkelijk instituut in stand en daar kan ik principieel niet in mee.
Dan is er nog Vlaams Belang. Daar ben ik heel bondig over. Als je hun gedachtengoed in de praktijk brengt, leven we morgen in een wereld die lijkt op “The Handmaid’s Tale”.

Een tweetal weken terug in Tafi del Valle ga ik vol goeie moed op zoek naar de verschillende kieslijsten. Ik heb hoop dat er nog een alternatieve lijst te vinden is. Alleen was die informatie toen nog niet te vinden. Het is blijkbaar ongebruikelijk dat mensen zich meer dan een maand op voorhand voorbereiden op hun stemkeuze.

Ook wat betreft lokale partijprogramma’s kwam ik bedrogen uit. De enige partij die op die datum een duidelijk en aangepast programma online had staan voor de lokale verkiezingen in Antwerpen was Groen. Het spreekt in hun voordeel.

Met veel interesse volg ik het grote debat van Antwerpse kopstukken van De Morgen. Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat het hele debat heel ‘leeg’ klinkt. Het lijkt wel of alle politieke kopstukken de hele bevolking onderschatten en denken dat elke stem te vangen is door loze populistische uitspraken.

Ik voel dat ik iets mis. Ik ben op zoek naar een partij die nog niet bestaat.
Een partij die mij als burger serieus neemt en niet probeert in te spelen op mijn emotionele zwaktes.
Een partij die gelooft in het belang van ecologie binnen het hele programma en niet als een onderdeel van het programma.
Een partij die gelooft in het belang van een sociale ingesteldheid binnen het hele programma en niet als onderdeel van het programma.
Een partij die naar economische belangen kijkt als middel om mensen een gelukkig leven te laten scheppen en niet als doel.

Opnieuw moet ik beseffen dat er geen enkele partij te vinden is die het groene, het blauwe en het rode gedachtengoed integreert. Blijkbaar zal ik ooit zelf in de politiek moeten stappen als ik deze partij wil zien opstaan.

In de tussentijd moet ik eten wat het menu te bieden heeft. Mijn stem gaat deze keer naar Groen. Niet omdat ik 100% overtuigd ben. Wel omdat onze wereld meer ecologische invloeden kan gebruiken.

Op wie stem jij en weet je waarom?

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Op wie stem jij?.