Verhalen van 2 reizigers in beweging
Voor we de grens oversteken leggen we onze laatste kilometers in India te voet af. We verlaten het land via de grenspost in Banbassa, een ongebruikelijke grensovergang voor buitenlanders. Om 5 uur ’s ochtends wandelen we richting een nieuw avontuur.…
Tijdens ons ontbijt, of gezien het tijdstip, tijdens onze bruch voel ik onverwacht beweging. Een fractie van een seconde vraag ik mezelf af of onze laatste treinreis me nog parten speelt. Soms, na een lange rit, voel ik mijn lichaam…
Toen we Baba voor het eerst zagen wandelden we in Rishikesh langs de oevers van de Ganges, de heilige Moeder-rivier van India. Onze wandeling op het strand, een droge oever, werd al snel wat ‘uitdagender’ over rotsblokken langs het water.…
Vaak is me gevraagd wat ik hoop te vinden op deze reis. ‘Rust’. Ik ben klaar met de honderdduizend verschillende dingen die ik doe, het gejaag van hot naar her. Ik wil mijn richting, mijn focus, mijn innerlijke rust vinden.…
Ik heb nog nooit iets of iemand zien sterven. Keiko is voor mijn ogen gestorven. Keiko was één van de honden op Pantai Mas. Om eerlijk te zijn, was ze een hond waar niemand veel mee had, ze was schuchter…