Het busstation ligt op 5 kilometer van ons appartement. We nemen een stadsbus om ernaar toe te gaan. Onderweg vraag ik me af of we hadden moeten wandelen, het verkeer in Asuncion staat muurvast.

Eenmaal in het busstation gaan we op zoek naar de bus richting San Bernardino. We spreken verschillende mensen aan. Ondanks mijn waarschuwing “habla un poco espanol, por favor, mas despacio’, krijgen we een geratel van Spaans en Guarani over ons heen. Na drie kwartier hebben we eindelijk door wat ons te doen staat. De rechtstreeks bus bestaat niet meer. We moeten een paar dorpen verder overstappen.

Ik zweet me te pletter. Er is geen airco op deze bussen.
We stoppen om de 5 meter om mensen te laten op en afstappen. Er zijn geen vaste haltes.
Er is weinig plek. Iedereen struikelt over onze grote backpacks.
Mijn kont wordt blauw van de harde zitjes, maar ik ben allang blij dat ik wel kan zitten.

Uiteindelijk arriveren we na 16u bekaf in ons hotel. We hebben meer dan 5 uur gedaan over een afstand van 50 kilometer.

Het is lang geleden dat we op deze manier hebben gereisd. Tot nu toe was Zuid-Amerika heel duidelijk gedocumenteerd, zaten we altijd op airco bussen en hebben we amper vertragingen gekend.

Het doet mij denken aan onze eerste ervaringen in India en Nepal. Daar was het standaard om bezweet op veel te kleine bussen geduld te oefenen. Toen kozen we steevast voor de goedkoopste optie. Geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om meer te betalen voor een ‘sneldienst’ of ‘airco’! Het motto was “Tijd hebben we, geld niet.” Hoe minder geld we uitgaven, hoe langer we van ons spaargeld konden reizen. We vonden het niet erg om lang op een bus of trein te zitten zonder comfort. We hadden toch niets beters te doen. Op zulke bussen was er altijd veel animo en stiekem vond ik het ook kicken om voor belachelijk weinig roepies een half land te doorkruisen.

Nu is de motto gekeerd. “Geld hebben we, tijd niet.” We werken veel tijdens het reizen. Het voelt alsof er altijd tijd te kort is. Dat harde werken vertaalt zich in een inkomen. Vandaag geven we dus liever meer geld uit aan een sneldienst en airco. De animo hoeft voor mij ook niet steeds. Ik heb het intussen wel gehad met mensen die plastiek uit ramen gooien, kinderen op mijn schoot zetten of honderden verkopers die je iets proberen aan te smeren op de bus.

Ik schrijf dit artikel op onze volgende bus, richting Encarnacion. We betaalden ditmaal wat meer voor de sneldienst. Dat geld leg ik graag op tafel voor de rust, de airco, de Wifi, het koekje en de cola die daar mee gepaard gaan!

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Tijd versus Geld.

Twee uur later komen we aan in Montevideo, waar we nog een extra bus nemen richting Punta Carretas. Daar leidt hij mij naar “Esplendor”. Een groot en luxueus hotel waar Manu als verjaardagscadeau 3 nachten heeft geboekt.

Onze laatste ervaring in een hostel was ons echt niet bevallen. Sindsdien gunnen we onszelf wat meer luxe.
Ik was flink ziek geworden. Het is echt geen pretje om het toilet te delen met 10 anderen, als je om het half uur op de pot zit.
De andere gasten hielden ook van een feestje. Toen ik tot 2 uur ’s nachts werd wakker gehouden in een slecht bed, in een te kleine en te vochtige kamer, heb ik besloten dat we wat meer geld mogen uitgeven aan accommodatie.

De luxe van Esplendor is echter wel een unicum! Het regent de ganse periode dat we daar zijn, maar dat laat ik niet aan mijn hart komen. Het geeft ons de kans om ongegeneerd te genieten van het mega kingsize bed, de sauna, de jacuzzi en de fitness.
We slapen lekker uit en geven onszelf over aan het uitgebreid ontbijtbuffet. Wafels, scones, croissants, yoghurt, vers fruitsap, fruit, scrambled eggs, dulche de leche, confituur, kaas, bananenbrood, muffins, … Gelukkig blijven we maar 3 dagen, want we eten steevast teveel.

Manu trakteert mij ook op een massage in de spa. Dit valt tegen. Ik vraag verschillende keren ‘mas fuerte por favor’. De vrouw blijft gewoon een beetje op en neer wrijven. Regelmatig ‘biept’ haar GSM waarna ze die ook steeds bekijkt. Het werkt mij zodanig op de zenuwen dat ik na slecht 20 minuten de massagetafel verlaat. Ik weiger te betalen. Dit leidt uiteraard tot een kleine hetze. Ik houd voet bij stuk. Ik ben trots dat ik niet over me heen laat lopen, dat ik het aandurf om tijdens de massage aan te geven dat ik het echt niet goed vind.
Het hele voorval is snel vergeten als Manu mij later een deugddoende massage geeft op ons kingsize paradijs.

’s Avonds gaan we heerlijk uit eten. Uruguay is heel prijzig in vergelijking met andere Zuid-Amerikaanse landen. Tijdens deze driedaagse verwennerij kijken we echter op geen cent en laten ons volledig gaan. Ik geniet met volle teugen.

Het letterlijke hoogtepunt moet nog komen. Op onze volgende bestemming, Punta del Este, mag ik op Manu zijn kosten gaan ‘parapenten’. Dat wil ik al heel lang. Ik kijk er enorm naar uit.

Het meeste bijzondere aan mijn 36e verjaardag is vooral dat er een man bij me is die mij zo bijzonder vind dat hij alle registers opentrekt om mij een geweldige ervaring te geven.
Bedankt lieve schat!

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Happy Birthday to Me!.

• Ofwel betaal je met geld: biologische producten zijn altijd duurder dan goedkope varianten zoals Kruidvat producten.
• Ofwel betaal je met tijd: je kan heel makkelijk zelf biologische producten maken, maar daar kruipt wat tijd in.
• Ofwel betaal je met je gezondheid: goedkope chemische producten zullen op de lange termijn je gezondheid treffen.

Sinds deze podcast (en het aanschaffen van biologische producten) herken ik de waarheid van deze stelling in verschillende facetten van mijn leven.

We zijn nog maar enkele dagen in Argentinië en we moeten nog vat krijgen op de ‘regels’ van het land. Vooral voor accommodatie is het nog even zoeken hoeveel dat kost in dit land.
Op Airbnb zien we een geweldige deal voor onze volgende bestemming: San Salvador de Jujuy. Slechts 11 euro per nacht voor een privékamer met gedeelde badkamer, pal in het centrum. Alle andere kamers op Airbnb beginnen pas bij 20 euro.
Het nadeel is dat deze kamer nog geen recensies heeft. Normaal houden we daar veel rekening mee. Ik merk echter dat de kamer nog maar net op Airbnb staat. Ik veronderstel dat de prijs zo laag is om de eerste gasten te lokken. Op basis van de foto’s en de beschrijving boek ik vol vertrouwen voor 3 nachten. Ik ga ervan uit dat we in de watten worden gelegd, zodat wij een goede recensie schrijven en de gastheer in de toekomst zijn prijs kan verhogen.

We komen toe in het busstation van Jujuy, op 6 kilometer van het centrum. In plaats van een taxi, nemen we 2 lokale bussen naar het centrum. We betalen met 3 uur tijd in plaats van met 150 Pesos.

Wanneer we arriveren bij onze gastheer, val ik uitgeput op het kleine maar comfortabele bed. Pas wanneer ik een dik uur later bij mijn positieven kom, zie ik waar we zijn terechtgekomen. Een ranzig en degoutant ‘mannen’ huis!
Hier wonen 3 vrijgezelle mannen die zijn blijven hangen in hun studententijd. Naast de 3 mannen zijn er ook tal van ‘aanwezigen’. Dat blijken couchsurfers te zijn. Wij betalen voor hetgeen anderen gratis krijgen?!
De badkamer is degoutant! Haar, schimmel, stank, een opgestijfde onderbroek … En na 4 jaar reizen ben ik echt al wel wat gewoon.
Volgens de beschrijving op Airbnb is het ontbijt inbegrepen. Dat vertaalt zich tot het super vriendelijke “You can use anything you find in the kitchen and fridge”. De koelkast smijt ik direct na openen weer dicht. De schimmel komt er net niet uitgekropen. Na wat zoeken vinden we een gesloten zak cornflakes en melkpoeder, waar we ons tevreden mee stellen.
Ik besef dat ik hier zelf voor gekozen heb en probeer het beste van de situatie te maken. Ik kan het komische er wel van inzien. You get what you pay for!

Als echter blijkt dat ik ook met mijn gezondheid zal betalen, kan ik er niet meer mee lachen en kom ik in opstand.
De hele dag door wordt er luide muziek gespeeld. Dat blijkt trouwens standaard te zijn in Argentinië. Als de muziek ook na 12 uur ’s nachts doorgaat, vraag ik onze gastheer of het stiller kan. Hij zet de muziek stiller, maar niet af. Gelukkig heb ik op maat gemaakte oordoppen die het leed verzachten. Alleen houden de doppen niet al het kabaal tegen van de ‘aanwezigen’ die op alle mogelijke uren van de nacht thuiskomen, ruzie maken, vertrekken, telefoneren, een feestje bouwen, …

Na drie slapeloze nachten ben ik doodop en bloednerveus. Daarnaast ben ik ook ‘besmet’ door het schattige maar zieke kindje van onze gastheer. Daardoor lig ik nu al drie dagen met een zware hoest in bed lig. Gelukkig hebben we deze keer wel een fijne, hygiënische en vooral rustige plek gevonden via Airbnb.

Je betaalt altijd! Alleen betaal ik liever met geld of tijd dan met mijn gezondheid.

Krijg korting via deze link op je volgende reis met Airbnb!

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Je betaalt altijd!.

Ik heb jullie nog een laatste artikel beloofd in de Open en Bloot serie.
Na 2 maanden in België wonen, heb ik een beter zicht op onze kosten hier. In dit artikel vergelijk ik de kosten in België met de kosten tijdens onze reizen.

Wij horen vaak dat reizen ontzettend duur is. Geld (of het gemis daaraan) houdt velen tegen om te reizen. Ik durf echter, nog voor ik de rekensom maak, beweren dat reizen goedkoper is dan leven in België. Uiteraard is het moeilijker om geld te verdienen vanuit het buitenland. Maar ook daar valt een mouw aan te passen, zoals duizenden ‘digital nomads’ samen met ons bewijzen.

Een overzicht van onze uitgaven in België:

Accommodatie : € 700 per maand

Voor deze vergelijking neem ik een gemiddelde van 700 euro huur per maand. Nu zijn we met ons gat in de boter gevallen. We hebben een geweldige deal kunnen sluiten voor een geweldig appartement in het centrum van Antwerpen, maar deze deal is eerder uitzonderlijk. In het buitenland varieert accommodatie van belachelijk goedkoop in India naar ‘rib uit mijn lijf’ duur in Venetië.

Electriciteit, Water, en Gas : € 160 per maand

Deze kosten zitten in het buitenland altijd bij de prijs van de accommodatie inbegrepen, dus op reis hoef je je nooit zorgen te maken over een eventuele jaarafrekening.

Brandverzekering : € 50 per maand

Als je aan het reizen bent hoef je wederom met deze kost geen rekening te houden.

Ziekteverzekering  : € 19 per maand

Zowel op reis als in België blijft deze doorlopen.

Reisverzekering : € 0 per maand

Wij hebben geen extra reisverzekering. Voor onze reis hebben wij deze optie grondig onderzocht. Voor ziekte en ongevallen zijn we wereldwijd gedekt via de mutualiteit. Het financieel risico bij ‘buitengewone’ omstandigheden zoals diefstal of verloren bagage besluiten we zelf te dragen. Daardoor besparen we minstens € 700 per jaar. Na 3 jaar reizen zijn we nog in geen enkele situatie terecht gekomen waarvoor we beroep op een reisverzekering hadden kunnen doen. Nu hebben we een theoretisch ‘potje’ van € 2.100 voor onvoorziene omstandigheden.

Hospitalisatieverzekering : € 0 per maand

Wij hebben geen hospitalisatieverzekering.

Pensioensparen : € 0 per maand

Zoals reeds aangegeven in het 1e “Open en Bloot” artikel, leven we vooral in het hier en nu. Wij doen tot nu toe niet aan pensioensparen.

Televisie en Internet : € 70 per maand

Op reis is goed werkend internet vinden een grote uitdaging. Meestal kopen we mobiele data om onze zaak draaiende te houden. Op reis is de financiële kost voor internet en televisie veel lager, maar we betalen in tijd en energie.

Telefoon : € 15 per maand per persoon

Onze telecomoperator is heel flexibel, we kunnen makkelijk switchen tussen een abonnement en bellen volgens verbruik. In het buitenland kiezen we de laatste optie zodat we ons telefoonnummer kunnen behouden.Vaak kopen we ook een lokale simkaart. Die kost in het buitenland een fractie vergeleken met België.

Transport : € 160 per persoon per maand

Een gemiddelde kost berekenen voor transport in België is niet evident. Er zijn zoveel manieren om te reizen. Voor onze wereldreis betaalde Manu elke maand € 700 voor zijn geleasde BMW. Hoe geweldig deze auto ook op de baan lag, dat geld heb ik er nu niet meer voor over. Nu bewegen we ons van A naar B met de Velo, de bus, de trein en af en toe lenen we de auto van mijn papa. Voor deze vergelijking neem ik het gemiddelde van deze uitgaven.

Allerlei : € 200 per maand

Deze kostenpost omvat kleding, schoenen, shampoo en badproducten., bureau artikelen, kuis- en onderhoudsproducten, naar de kapper gaan, dokter en medicatie, cadeaus, …
Deze kost ligt in België hoger dan op reis. Hier kopen we toch vaker nieuwe kleding, hebben we meer kuisproducten nodig en gaan we vaker naar de dokter voor ‘algemeen onderhoud’.

Activiteiten : € 40 per maand

Deze kost ligt in België veel lager dan in het buitenland. Om de betreurenswaardige reden dat we hier veel minder ‘activiteiten’ ondernemen. We zijn meer gefocust op ons werk, waardoor we minder uitstappen maken. We zijn al een keertje naar Maastricht en de Kalmthoutse Heide geweest. Ook naar het theater gaan blijft 1 van onze favoriete activiteiten. Dit is uiteraard niet vergelijkbaar met de Taj Mahal bezoeken of snorkelen in The Great Barrier Reef.

Eten en Drinken : € 700 per maand

Hierin zitten zowel de kosten voor boodschappen als restaurantbezoeken. Op restaurant of café gaan is veel duurder geworden dan in 2014. Jammer genoeg is de kwaliteit niet recht evenredig gestegen. Vroeger gingen wij 2 tot 3 keer in de week op restaurant, dat proberen we nu te beperken, wegens een te grote aanslag op ons budget.

Een gemiddelde van € 2.277 per maand.
Een totale jaarkost van € 27.324 per jaar in België.

Dit is een ruwe schatting voor een koppel zonder kinderen. Als je een auto hebt stijgen de kosten (onderhoud, wegenbelasting, …). Als je een hypotheek hebt, moet je rekening houden met onroerende voorheffing en onderhoud van het huis. Zo zijn er vele variabelen.

Op reis besteden we een gemiddelde van 20.844 euro per jaar.
In ons geval is reizen financieel voordeliger dan in België wonen. We geven ongeveer 7.000 euro minder uit per jaar, terwijl we onszelf geweldige ervaringen gunnen.

Conclusie: wij gaan er weer vandoor!

Geen paniek! We vertrekken pas 27 juni. Deze keer richting Brazilië en Zuid Amerika.
Voor ons vertrek hopen we meer vrienden nog eens face to face te kunnen zien.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot final part.

Verkoop Spullen – 1.926 euro
Voor vertrek hebben wij quasi onze hele inboedel verkocht. Enkele grote stukken, zoals ons lederen bankstel, hebben een mooie som opgeleverd.
Telkens ik in België ben, leur ik met kleine spullen op rommelmarkten. Ook Kapaza en 2dehands.be hebben hun diensten bewezen.

Schuldaflossing – 7.200 euro
Samen met mijn ex had ik een mooi huisje gekocht en verbouwd. Toen ik vertrok kocht hij mij uit. We kwamen een renteloze lening overeen die hij maandelijks aflost.

Achterstallige vakantiegelden – 2.176 euro
In 2016 krijg ik een belastingsbrief. Ik moet belastingen betalen op vakantiegeld dat ik nooit ontvangen heb. Na enig onderzoek blijkt dat mijn vorige werkgever mij dat vakantiegeld nog verschuldigd is. De belastingen heb ik graag betaald en dat extraatje was mooi meegenomen.

Cadeaus – 6.370 euro
Als enig kind word ik mijn hele leven al rijkelijk verwend. Een storting van 500 euro voor mijn verjaardag is eerder regel dan uitzondering. (Dankjewel, mama!)
Ondanks dat we ‘stiekem’ getrouwd zijn, kon ik toch rekenenen op een mooi cadeau van 2.000 euro van mijn papa. (Dankjewel, papa!)

Donatie – 3.898 euro (waarde)
In het buitenland organiseren we “Donation Based Yoga en Theatre classes“. De vrijwillige donaties van de deelnemers nemen we graag aan.
In Indonesië runnen we 3 maanden een yogastudio en vegetarisch restaurant voor kost en inwoon.

Kleine Vergoeding Artiesten – 6.736 euro
De tijd en energie die we in onze theatercompagnie FEST steken is onbetaalbaar, maar gelukkig kunnen we onszelf via de KVR toch enige financiële waardering geven.

Vrijwilligersvergoeding – 7.800 euro
Al het werk dat we investeren in onze projecten zoals Muzische Workshops is voorlopig op vrijwillige basis. De startfase van zulke projecten kost veel tijd en energie.

Spaargeld
De nog steeds grote kloof tussen onze inkomsten en uitgaven, dichten we voorlopig door ons spaargeld aan te spreken.

Vanaf 2018 worden we terug zelfstandige. We hopen dat er snel een tijd komt dat we volledig break-even zijn, dat onze uitgaven gelijk zijn aan onze inkomsten. We hebben berekend dat we met onze huidige levensstijl netto 25.000 euro per jaar nodig hebben voor ons beiden.
Als we ooit een eigen ‘thuisje’ willen kopen hebben we meer nodig. Gelukkig is dat nog niet aan de orde en gaan we eerst de rest van de wereld afschuimen.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot part 6.

In ons 2e jaar zaten we slechts 6.500 euro boven budget. Op het einde van ons 3e reisjaar blijkt dat we 11.652 euro boven ons geplande budget zitten. Oftewel een gemiddelde van ongeveer 70 euro per dag voor 2 personen.
Op zich is dat niet heel gek. Ons budget van 40 euro per dag voor 2 personen hebben we ooit vastgesteld op basis van reizen in Azië. Enkel de eerste 2 maanden van dit jaar brengen we door in Indonesië. Daarna is Australië aan de beurt.

Reizen in Australië is duur! We koken met boodschappen uit den Aldi en gaan amper op restaurant. We kopen vatjes wijn, (“goon” zoals de Aussies zeggen), ondrinkbaar maar veel goedkoper dan flessen. We vermijden betaalcampings en stellen onze campervan op langs de weg. We genieten van gratis uitstapjes, maar een duik in The Great Barrier Reef mag natuurlijk niet ontbreken. Hoe we ook ons best doen om onze uitgaven in te dammen, we eindigen op 125 euro per dag voor 2 personen.

Nu moeten we toch werkelijk aan de bak. Geld verdienen wordt vanaf nu de doelstelling.
Al housesittend reizen we rond in Frankrijk, Spanje en Engeland. De periodes tussen de housesits overbruggen we met prachtige citytrips. De overige dagen brengen we door achter onze computer. We breiden het aanbod muzische workshops stevig uit en starten een heuse marketingcampagne. Met resultaat, onze nieuwe website ging 2 weken geleden online!
Intussen zit er alweer een nieuw project in de pijpleiding!

Wat zeker vast staat is dat we het reizen nog niet beu zijn!
Kerst en Oudjaar brengen we door in Spanje. Daarna ga ik voor het eerst skiën. Vanaf eind januari zijn we weer in België. Vlugger dan verwacht, niet omwille van de financiële situatie, ik moet aan mijn pols geopereerd worden. We blijven in België tot eind juni. Na onze nieuwe voorstelling vertrekken we weer. Hopelijk is tegen die tijd de bankrekening voldoende gespekt om richting Zuid-Amerika te trekken!

Waar we ons geld aan uitgeven is nu wel duidelijk. Waar onze inkomsten vandaan komen, beschrijf ik in mijn volgend artikel.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot part 5.

In het eerste jaar blijven we ruimschoots binnen ons vooropgestelde budget. In het tweede jaar geven we 6.500 euro teveel uit.

De oorzaken hoeven we niet ver te zoeken.

• We kopen een 2e Macbook Air. Met slechts 1 computer rondreizen heeft onaangename gevolgen voor onze relatie. We smijten er graag 1.000 euro tegenaan om onze relatie wat zuurstof te geven.
• Maleisië, Thailand en vooral Singapore zijn beduidend duurder dan de andere Aziatische landen waar we voorheen reisden.
• In 2016 verblijven we 3 maanden in België. We letten op onze centen, maar de vele dineetjes met vrienden en familie kosten handenvol geld. Wel gezellig!!
• We trouwen! We geven geen geld uit aan een feest, wel aan een huwelijkscontract, een testament, ringen en een 2 overnachtingen in een romantische B&B in Gent. Dat feest hebben jullie trouwens nog tegoed!
• Na meer dan een jaar reizen investeren we in nieuwe spullen. Een nieuwe backpack en wandelschoenen voor Manu, 2 E-readers zodat we geen boeken meer moeten sjouwen en wat nieuwe kleding.
• Manu zijn telefoon begeeft het. Na veel wikken en wegen besluit hij geen nieuwe Iphone te kopen, maar een goedkoper Android model van slechts 300 euro.
• In India volgen we wederom een Yoga Teacher Training.

Alles samen geteld, valt het mee dat we ‘maar’ 6.500 euro boven budget landen.

Het reizen bevalt ons zo goed, dat we begin 2016 beslissen dat we zo lang (als financieel) mogelijk willen rondtrekken. Aan dit tempo zal ons spaargeld echter snel op zijn. We moeten onze tijd verdelen tussen reizen en werken.

Een eerste aanzet daartoe nemen we in de zomer van 2016. Tijdens onze housesits in Engeland en Turkije ontstaat www.muzischeworkshops.be . Volgens Google geef je in Europa als budgetreiziger minstens 50 euro per persoon per dag uit. We slagen er dankzij ‘housesitting‘ in om binnen het ‘Aziatisch’ dagbudget van 20 euro per persoon te blijven. We verblijven gratis in prachtige huizen. We koken zelf in riante keukens. We rijden rond in de auto van de huiseigenaars. We betalen zelf de benzine, maar in Turkije valt de benzine prijs mee.
Uiteraard ligt ons reistempo lager. We gaan niet meer elke dag op uitstap zoals voorheen. We doen wat ‘normale’ mensen doen. We werken 5 dagen per week en tijdens het weekend verkennen we onze omgeving.

In deze fase werken we vooral aan vrijwillige projecten. Of we dus voldoende verdienen om ook ons 3e jaar reizen te financieren, zal moeten blijken.

Ook interesse in housesitting? Via deze link krijg je korting!

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot part 4.

Op basis van mijn zoektocht op internet hebben we 14.600 euro voor 1 jaar exclusief vluchten begroot. We zijn ruimschoots binnen ons vooropgestelde budget gebleven. In het bedrag hierboven zijn immers 5 vluchten inbegrepen!

Meer nog, met die 15.182 euro hebben we ook 1 Macbook Air en 1 Nikon Coolpix camera gekocht. Daarnaast hebben we allebei een officiële Yoga Teacher Training gevolgd.

Ik zou dus kunnen stellen dat je met 20 euro per persoon per dag makkelijk kan reizen in Azië.
Deze stelling moet ik echter nuanceren.

Het eerste jaar zijn we erop gebrand om binnen ons dagbudget te blijven. ‘Afdingen en besparen’ roepen we uit tot ons credo. Dag na dag zijn we trots als we in onze missie slagen. We zien voor het gemak over het hoofd dat we met bloed, zweet en tranen in plaats van met geld betalen.

• We wandelen kilometers in de brandende zon met een loodzware backpack op zoek naar de allergoedkoopste guesthouse.
• Nog meer kilometers leggen we af omdat we weigeren astronomische bedragen te betalen voor een riksja. Dat vele taxi chauffeurs veel te veel aanrekenen aan een toerist staat vast. Alleen onderhandelen wij soms urenlang over luttele euros, vastbesloten ons niet te laten afzetten.
• Onvermoeibaar als we zijn, struinen we het hele dorp af op zoek naar een lokaal eettentje met lokale prijzen. We zouden ook kunnen genieten van westerse delicatessen in de toeristenrestaurants.
• We reizen steeds met goedkoop lokaal transport. Over de vele ongemakken onderweg kan ik een boek schrijven.
• Het geld dat we uitsparen door een 800 CC Royald Enfield te huren in plaats van een 1500 CC voor onze roadtrip, geven we dubbel en dik uit aan mecaniciens onderweg. Daar bovenop kijk ik dagelijks de dood in de ogen op de “most treacherous road in the world”en verkort mijn leven met enkele jaren.
• Waar elke wandelaar dankbaar gebruik maakt van een gids of drager, hebben wij zelf ons hele hebben en houden richting Mount Everest Base Camp gesjouwd.
• …

Na bijna een jaar lang elke roepie in twee te bijten zijn we doodop. We zijn het continue onderhandelen en de gevolgen van onze besparingsslag helemaal beu. Zonder al te veel denken, besluiten we te vertrekken. We boeken de goedkoopste (!) vlucht weg uit Kathmandu richting Maleisië.
Wanneer we in Maleisië aankomen, moeten we even slikken. De prijzen schieten de lucht in. Het leven is hier duurder. We besluiten stilzwijgend het niet aan ons hart te laten komen en dompelen ons onder in luxe. Met desastreuze gevolgen voor ons gemiddelde dagbudget, zoals zal blijken in mijn volgend artikel …  : )

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot part 3.

Als we beslissen dat Azië onze eerste bestemming wordt, begin ik mijn zoektocht.
Zoekterm: “gemiddelde uitgave per dag in Azië als budgetreiziger”. Na wat speurwerk kom ik tot de volgende slotsom:

• 20 euro per dag per persoon
• inbegrepen: low budget accommodatie, lokaal eten, lokaal transport, low budget activiteiten, kleine uitgaven
• niet inbegrepen: visum en vluchten

20 euro x 365 dagen x 2 personen = 14.600 euro voor 1 jaar reizen in Azië*

Dat bedrag hebben wij samen op onze spaarrekeningen staan. Meer zelfs, dat bedrag hebben wij elk op onze eigen spaarrekening staan! We kunnen 2 jaar reizen zonder ons zorgen te maken!
Noem het wat je wilt: verwende nesten, gelukzakken, harde werkers, spaarzaam, onze zaken goed op orde hebben, … Wij vertrekken!

Wij voelden ons de koning te rijk met dit vangnet. Onderweg blijken wij de uitzondering. De meeste reizigers hebben veel minder spaargeld om aan hun gat te krabben. Toch zijn velen al lang aan het reizen. Elk heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen handleiding om dromen waar te maken. Nick uit Italië werkt als bouwvakker als zijn geld weer eens op is. Aaron uit Texas doet vrijwilligerswerk voor kost en inwoon. Anderen eten alleen maar rijst of liften hun weg door de wereld. De gemeenschappelijke deler is “van dag tot dag leven”. Zij maken zich geen zorgen over geld. Ik daarentegen vraag me nog steeds met regelmaat van de klok af of we het wel halen met ons budget. Zij maken me duidelijk dat alles mogelijk is, als ik er maar in geloof!

*Dit bedrag is een schatting. In een volgend artikel kom ik terug op onze werkelijke uitgaven.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot part 2.

Ik weet dat velen zich dit afvragen. In België spreken we niet makkelijk over geld en onze inkomsten. Ik wil graag dit taboe doorbreken. In de komende blogposts antwoord ik op jullie vraag.

Vooraleer onze bankrekeningen open en bloot op tafel te leggen, eerst een paar basis principes:

1. Wij leven in het hier en nu.
Wij zij niet bezig met ons pensioen. We sparen niet voor een huis en we sparen niet voor ‘later’. We leven nu en geld wordt hier en nu gespendeerd. Het is niet makkelijk, maar we leggen de waarschuwingen van familie en vrienden naast ons neer. We gaan uit van overvloed en niet van schaarste. We lossen financiële problemen op wanneer ze zich stellen, in plaats van ons zorgen te maken over ‘later’.

2. Wij geven geen geld meer uit aan zaken die niet bijdragen aan ons geluk.
Manu is dol op boeken. Bladeren door een nieuwe aanwinst maakt hem dolgelukkig. Sinds ik hem de functie van een bibliotheek heb uitgelegd, hebben we vele euros bespaard.
Elke potentiële aankoop leggen we onder een vergrootglas. Hebben we dit echt nodig? Waarom hebben we dit nodig? Hebben we het ‘nu’ nodig? Is dit de beste prijs? Is dit zijn prijs waard? Draagt dit bij aan ons geluk?
Dit artikel schrijf ik op mijn Macbook Air, kostprijs 1.000 euro. Wij zijn geen gierige pinnen. We durven best wat geld uit te geven, maar het moet de strenge vragenlijst doorstaan. We consumeren bewust.

3. We kiezen voor een leven zonder kinderen.
Een kind opvoeden kost je een rib uit je lijf. Geen ouder zal me tegenspreken. Zelfs in België moet je geen kinderen nemen om het kindergeld.
Naast de financiële impact, is er ook een mentale impact. Wij nemen makkelijk risico’s. Wij zijn enkel verantwoordelijk voor onszelf. We hoeven niet te vrezen dat ons kleintje een boterham minder moet eten of dat hij gepest wordt omdat hij niet de juiste merkkleding draagt. We zijn niet bezig met ons pensioen. Een erfenis achterlaten is wel het allerlaatste wat in ons opkomt.

Uiteraard kost alles geld. Volgende keer meer daarover.

Lees op Movimento dell'Mondo het volledige verhaal Open en Bloot.